تقدیم به همه ردپایی های عزیز.......................

 

دردامان طبیعت

 

صبح است بیا که خوب وزیبا برویم                           بر دامن کوه و دشت وصحرا برویم

 

با فرش وحصیر ونان وسبزی وپنیر                           با شوق و شعف به کوه وصحرا برویم

 

از سبزه از چمن نسیمی بوزد                                  برسوی نسیم راز دل ها برویم

یک لحظه غم وغصه زدل دور کنیم                         بر کوه زنیم وسوی گل ها برویم

 

با چهره خوب وروی شاداب همه                            از خانه بسوی کوه خرامان برویم

                                                     ******

با دوستان خود خوب و خوش رو باشیم                  خوب است سفر مخصوص که در ردپا باشیم

 

 

 

قدر جوانیت را بدان

 

بدان قدر خودت اندر جوانی                                    به راه کج نرو تا می توانی

جوان باشد مثال شاخه گل                                       که رنگا رنگ باشد مثل سنبل

 

جوان باشد مثال ظرف چینی                                 اگر نقصی تواز آن ظرف بینی

خدا ناکرده اگر لب پر شود او                                بیاندازی تو اورا داخل جوی

 

نرو دنبال بی بند وباری                                     برو در کوه بشو از غم فراری

نگردی با رفیق زشت وکج رو                             به چشم تو بگیرد راحت وخو

 

 

 

 

امیدوارم ردپای سبزتون همیشه تو دل کوه ها بمونه ...........

 

عضوی از گروه ردپا...

 

"با تشکر از نویسنده ناشناس"

 

کلامی از شیخ بهائی:

 

 

مرد گنده

 

مایکل، راننده اتوبوس شهری، مثل همیشه اول صبح اتوبوسش را روشن کرد و در مسیر همیشگی شروع به کار کرد. در چند ایستگاه اول همه چیز مثل معمول بود و تعدادی مسافر پیاده می شدند و چند نفر هم سوار می شدند. در ایستگاه بعدی، یک مرد با هیکل بزرگ، قیافه ای خشن و رفتاری عجیب سوار شد..

او در حالی که به مایکل زل زده بود گفت: «تام هیکل پولی نمی ده!» و رفت و نشست.

مایکل که تقریباً ریز جثه بود و اساساً آدم ملایمی بود چیزی نگفت اما راضی هم نبود. روز بعد هم دوباره همین اتفاق افتاد و مرد هیکلی سوار شد و با گفتن همان جمله، رفت و روی صندلی نشست و روز بعد و روز بعد...

این اتفاق که به کابوسی برای مایکل تبدیل شده بود خیلی او را آزار می داد. بعد از مدتی مایکل دیگر نمی تواست این موضوع را تحمل کند و باید با او برخورد می کرد.. اما چطوری از پس آن هیکل بر می آمد؟ بنابراین در چند کلاس بدنسازی، کاراته و جودو و ... ثبت نام کرد. در پایان تابستان، مایکل به اندازه کافی آماده شده بود و اعتماد به نفس لازم را هم پیدا کرده بود.

بنابراین روز بعدی که مرد هیکلی سوار اتوبوس شد و گفت: «تام هیکل پولی نمی ده!» مایکل ایستاد، به او زل زد و فریاد زد: «برای چی؟»

مرد هیکلی با چهره ای متعجب و ترسان گفت: «تام هیکل کارت استفاده رایگان داره.»

“پیش از اتخاذ هر اقدام و تلاشی برای حل مسائل، ابتدا مطمئن شوید که آیا اصلاً مسئله ای وجود دارد یا خیر

 

 

"با تشکر فراوان از خانم احمدی"

 

اینها را به یاد بسپار هر روز به سه نفر اظهار ادب کن در هر بهار گلی بکار در حمام آواز بخوان بی هیچ علت خاصی بگذار بهت خوش بگذرد بعد از مصرف ، در خمیر دندان را ببند همه لباسهائی را که ظرف سه سال گذشته نپوشیده ای به خیریه ببخش شریک زندگی ات را با دقت انتخاب کن ، نود و پنج درصد خوشبختی ها و بدبختی های زندگی ات ناشی از همین یک تصمیم خواهد بود ساعتت را پنج دقیقه زودتر تنظیم کن هرگز امید را از کسی سلب نکن ، شاید این تنها چیزی باشد که دارد هنگام صرف شام تلویزیون را خاموش کن در جهت تعالی تلاش کن نه کمال شرافتمند باش بیش از حد لازم مهربان باش عاشق پیشه باش به دیگران فرصتی دوباره بده ، نه سه باره مواظب سرعتت باش کمتر در قید این باشه که چه کسی حق است ،بیشتر در این قید باش که چه چیزی حق است در اولین نظر فریب نخور یک ظرف غذای پرندگان بخر و آن را در جائی قرار بده که از آشپزخانه ببینی بگذار همه چیز ساده باشد غر نزن طوری زندگی کن که بتوانند روی سنگ قبرت بنویسند متاسف نبود هرگز آخرین قطعه شیرینی را نخور دوستی پیدا کن که یک وانت داشته باشد صدای خنده والدینت را روی نوار ضبط کن از گفتن نمی دانم نترس ارزش هر لحظه را با فکر کردن به لحظه بعد از دست نده با عشق ازدواج کن قهرمان کسی باش به مادرت تلفن کن و همیشه خندان باش **باز هم با تشکر  بسیار بسیار فراوان از خانم احمدی که حسابی لطف دارند **

 

مردی که سوار بر بالن در حال حرکت بود ناگهان به یاد آورد قرار مهمّی دارد؛ ارتفاعش را کم کرد و از مردی که روی زمین بود پرسید: 
"ببخشید آقا ؛ من قرار مهمّی دارم ، ممکنه به من بگویید کجا هستم تا ببینم به موقع به قرارم می رسم یا نه؟"  
مرد روی زمین : بله، شما در ارتفاع حدودا ً ۶ متری در طول جغرافیایی "۱٨'۲۴ﹾ ۸۷ و عرض جغرافیایی "۴۱'۲۱ﹾ ۳۷ هستید. 
مرد بالن سوار : شما باید مهندس باشید. 
مرد روی زمین : بله، از کجا فهمیدید؟؟" 
مرد بالن سوار : چون اطلاعاتی که شما به من دادید اگر چه کاملا ً دقیق بود به درد من نمی خورد و من هنوز نمی دانم کجا هستم و به موقع به قرارم می رسم یا نه؟" 
مرد روی زمین : شما باید مدیر باشید. 
مرد بالن سوار : بله، از کجا فهمیدید؟؟؟"  
مرد روی زمین : چون شما نمی دانید کجا هستید و به کجا می خواهید بروید. قولی داده اید و نمی دانید چگونه به آن عمل کنید و انتظار دارید مسئولیت آن را دیگران بپذیرند

 

با تشکر فراوان ار سرکار خانم احمدی 

مقدمه:
کارابینها ابزاری هستند که در تمامی رشته های فنی کوهنوردی به طور وسیعی استفاده می شوند. تقریبا تصور انجام کار فنی بدون آنها غیر ممکن می نماید . با پیشرفت و توسعه این وسیله ، مدلهای بیشماری از این وسیله تولید شده و حال سوال اینجاست که چگونه نوع مناسب کارمان را از میان انواع موجود انتخاب کنیم ؟

شناخت انواع کارابین
 کارابینها توسط شرکتهای مختلفی تولید می شوند ولی همه آنها باید تحت استاندارد اروپایی EN12275 تولید شوند و به همین جهت آنها را می توان در 6 گروه مختلف تقسیم بندی کرد .

 

 

نوع B (پایه – Basic )

اغلب کارابینها در این دسته جای میگیرند.اکثرا شکلی مانند حرف D دارند تا حداکثر استحکام را داشته باشند.شیوه صحیح استفاده از این کارابینها به نوع دهانه کارابین بستگی دارد که می تواند قفل شونده یا غیر قفل شونده باشد. کارابین غیر قفل شونده دارای دهانه ای به شکل صاف یا خمیده است. دهانه صاف برای بسیاری از کارها مناسب است به خصوص برای اتصال به انتهای کوئیک دراو. دهانه خمیده تنها برای اتصال طناب به انتهای دیگر کوئیک دراو مناسب است . اگرچه این خمیدگی اصطلاحا انداختن طناب به داخل کارابین را راحت تر می کند اما باید مراقب خارج شدن تصادفی طناب از داخل کارابین نیز بود و با دقت بیتشری اینکار را انجام داد. کارابینهای غیر قفل شونده دارای وزن کمتری نسبت به مدلهای قفل شونده هستند.
در برخی مواقع نیاز به ایمنی بالاتری داریم و به سراغ کارابینهای قفل شونده می رویم . رایج ترین نوع این کارابین ها ، کارابین قفل شونده پیچی است که باید به صورت دستی با پیچاندن پیچ دهانه آنرا قفل کرد. کارابین های قفل شونده خودکار نیز البته وجود دارد اما سنگین تر و گرانتر هستند. اصولا بسته به تشخیص شما و قوانین مدون آموزشی باید برای امنیت بیشتر در قسمتهایی که نیاز به امنیت بیشتر است از کارابین قفل شونده استفاده کرد مانند اتصال به کارگاه و اتصال به تونیک . درصورت نیاز به کارابین قفل شونده و عدم دسترسی می توانید از دو کارابین غیر قفل شونده به صورتی که دهانه آنها مخالف یکدیگر باشند استفاده کنید.

 

 

 

 

نوع D ( جهتی -  Directional)

 

این نوع کارابین برای تهیه و اتصال به کوئیک دراو تولید می شود و دستگیره ای در انتهای کارابین برای این اتصال تعبیه شده است. در صعودهای ورزشی معمولا زیاد استفاده می شود.

 

 

نوع X (تخم مرغی – Oval)

شکل تخم مرغی این کارابین خاصه صعودهای امداد و نجات است. شکل متقارن این کارابین از جابجایی کارابین زمانی که زیر بار است جلوگیری می کند ، اتفاقی که ممکن است برای دیگر شکلها بیافتد. نکته منفی این کارابین استحکام کمتر آن نسبت به کارابینهای D شکل است به خصوص زمانی که دهانه آن باز باشد.

 

 

نوع HMS - H

 این نوع از کارابین برای حمایت طراحی شده تا با اکثر ابزاری حمایت به راحتی کار کند. قسمت عریض این کارابین به طناب اجازه می دهد با داشتن فضایی بیشتر حرکتی نرم و روان داشته باشد. نکته منفی این کارابین استحکام ضعیف آن به هنگام باز بودن دهانه است هر چند که بدون استثنا این نوع کارابین به صورت دهانه قفل شونده تنها ارایه می شود.

 

 

 

نوع  Klettersteig - K

این نوع برای  تهیه لنیارد ویافراتا استفاده می شود.باید دارای دهانه قفل شونده خودکار باشند. اندازه آنها بزرگتر از معمول است تا به بتوانند به داخل کابلهای مسیر ویافراتا بیافتند.

 

 

 

نوع QuickLink - Q

این شکل از کارابین از آنجا که دهانه ای برای باز شدن  تصادفی ندراند امنیت را بالا می برند فقط باید دقت کرد که مهره آن را تا انتها چرخاند تا کامل بسته شود. به دلیل ارزانی و استحکام بالای این نوع ، جهت استفاده به عنوان حلقه فرود زمانی که می خواهید از مسیری فرود بروید یا از ادامه مسیر منصرف شده می خواهید با جاگذاشتن یک کارابین از مسیر به پایین برگردید ایده آل است. البته در شکلها و آلیاژها مختلفی تولید می شوند .

 

 

استاندارد اروپایی EN12275 برای انواع کارابین:

 

*در ایران اصطلاحا به کوئیک دراو ، اسلینگ یا اسلینگ دوبل می گویند که به نظر اشتباه میرسد.
*در ایران اصطلاحا به کارابین قفل شونده کارابین پیچ می گویند.

دوستان فنی در صورت داشتن نظر یا اصلاحیه دریغ نفرمایند.

منبع : مجله BMC Summit

 

سپیدان

این پیست اسکی سپیدان هست و امید واریم تا فصل سرما تمام نشده یه سری هم به اینجا بزنیم

---

این قدر ها هم سرد نیست به شرطی که باد نیاد و هوا هم آفتابی باشه

 

 

برای دانلود این فایل ، بر روی عکس بالا کلیک سمت راست کرده و سپس گزنیه "Save Target As"در مرورگر اینترنت اکسپلور و " Save Link As" در مرورگر فایر فاکس را انتخاب کنید. لطفا توجه فرمایید تمامی طرح درس ها با فرمت پی دی اف بر روی سایت انتشار یافته اند ،شما برای اجرا کردن این فرمت نیاز به نرم افزار Adobe Acrobat Reader دارید.

 

 

 

 

 

برای دانلود این فایل ، بر روی عکس بالا کلیک سمت راست کرده و سپس گزنیه "

Save Target As"در مرورگر اینترنت اکسپلور و " Save Link As" در مرورگر فایر فاکس را انتخاب کنید.

لطفا توجه فرمایید تمامی طرح درس ها با فرمت پی دی اف بر روی سایت انتشار یافته اند ،شما برای اجرا کردن این فرمت نیاز به نرم افزار Adobe Acrobat Reader دارید.

 

 

قطب نمایM1

 

ساختمان قطب نمای M1

1 – دستگیره یا شصتی : حلقه ای است که در انتهای قطب نما قرار دارد و برای نگهداشتن قطب نما به حالت تراز در موقع استفاده بکار می رود.

2 – درب قطب نما : درپوشی است آلومینیومی که در وسط آن تار موئی قرار دارد و کاربرد تارموئی مانند مگسک اسلحه است و دو سر تار موئی دو نقطه فسفری (شبنما) وجود دارد و در موقع کار شبانه از آن استفاده می شود .در حاشیه درب قطب نما خط کشی تعبیه شده است و بر اساس مقیاس 000/50 : 1 بر مبنای کیلومتر مدرج شده است.

3 – تیغه نشانه روی و عدسی چشمی : تیغه ایست که بالای آن شکاف کوچکی همانند شکاف درجه اسلحه است و با زاویه 45 درجه نسبت به صفحه مدرج قرار میگیرد و در موقع گرا گرفتن با کمک تار موئی بکار می رود. در این حال توسط عدسی چشمی که در وسط تیغه تعبیه شده اعداد مربوط به گرای هدف نشانه روی شده قرائت می شود. خواباندن تیغه بر روی صفحه قطب نما سبب قفل شدن صفحه مدرج می شود.

4 – بدنه : کلیه اجزای قطب نما در داخل بدنه که از جنس آلومینیوم است قرار دارد. در کنار این محفظه خط کشی تعبیه شده که با باز شدن کامل درب قطب نما ، خط کشی قطب نما را کامل میکند.

5 – طوقه کار در شب : طوقه متحرکی است که جداره خارجی آن دندانه دار است و تعداد 120 دندانه دارد این دندانه ها با زائده ای در کنار قطب نما در تماس است که به هنگام چرخش تق تق صدا میدهد و هر تقه برابر 3 درجه است . بر روی صفحه طوقه یک خط و یک نقطه فسفری مشاهده می شود که در موقع کار در شب از آن استفاده میشود.(زاویه بین خط و نقطه 45 درجه و 15 تقه است)

6 – صفحه ثابت : در زیر طوقه کار درشب صفحه شیشه ای ثابتی قرار دارد که روی آن یک خط سیاه بنام شاخص تعبیه شده . این خط درست در امتداد شکاف تیغه نشانه روی و تار موئی قرار دارد که در موقع گرا گرفتن هر عددی زیر شاخص باشد گرای آن امتداد است.

7 – صفحه مدرّج : صفحه ایست لغزنده که عقربه مغناطیسی روی آن نقش بسته است .بر روی این صفحه دو گونه تقسیم بندی وجود دارد.

الف : تقسیم بندی داخلی که برحسب درجه صورت گرفته و به رنگ قرمز میباشد که به ازای هر 5 درجه علامت گذاری وهر 20 درجه عددگذاری شده است.(محیط دایره به 360 قسمت مساوی تقسیم شده و زاویه بین دو شعاع دایره که یک قسمت را فرا گرفته است ، یک درجه نام دارد).

ب : تقسیم بندی خارجی که برحسب میلیم غربی و برنگ سیاه است که به ازای هر 20 میلیم علامت گذاری و هر هر 200 میلیم عددگذاری شده است ولی دو صفر سمت راست آن اعداد بمنظور اختصار حذف شده است.(در این تقسیم بندی محیط دایره به 6400 قسمت تقسیم شده که هر قسمت آنرا یک میلیم گویند).

نکاتی که قبل از کار باقطب نما ی M1  باید به آن توجه کرد

الف -  اطمینان از سالم بودن قطب نما :

هر فرد باید هنگام کار با قطب نما در بدو امر اطمینان از سالم بودن کلیه قسمتهای آن داشته باشد که موارد آن به شرح زیر است :

1 – قسمت خط کشی کاملاً صاف و خوانا باشد و مدرّجات آن ضربه نخورده باشد.

2 – طوقه کار درشب سالم باشد و صدای تق تق داشته باشد.

3 – اهرم ثابت کننده صفحه لغزنده سالم باشد و بتواند این صفحه را ثابت کند.

4 – بهنگام تثبیت صفحه لغزنده قطب نما را تکان داده تا از عدم حرکت آن اطمینان حاصل شود.

5 – خط شاخص سیاه رنگ و شکاف تیغه و تار موئی روی هم قرار داشته باشند(در امتداد هم باشند).

6 – با چرخش 360 درجه ای قطب نما اطمینان از صحیح کارکردن صفحه لغزنده و عقربه مغناطیسی داشته باشید.

7 – مدرّجات گرا ، درجه و قسمتهای فسفری کار در شب کاملاً خوانا و سالم باشند.

ب – صحیح در دست گرفتن قطب نما :

1 – درب قطب نما در روز 90 درجه و در شب 120 الی 150 درجه باز شود.

2 – تیغه نشانه روی با زاویه 45 درجه باشد.

3 – انگشت شصت را داخل دستگیره قرار داده.

4 – قطب نما را بصورت تراز و افقی روبروی چشم قرار دهید.

طرز کار با قطب نمای M1 در روز

الف – تعیین گرای یک امتداد (گرا گرفتن ) در روز :

1 – درب قطب نما را بطور قائم باز می کنیم و انگشت شصت دست راست را داخل حلقه نگهدارنده قرار می دهیم و قطب نما را بصورت کاملاً افقی و تراز در دست میگیریم.

2 – تیغه نشانه روی را بصورت 45 درجه نسبت به صفحه مدرج باز و قطب نما را به چشم نزدیک می کنیم و از داخل شکاف تیغه نشانه روی و شکاف درب قطب نما طوری به هدف نگاه می کنیم که تار موئی درست روی هدف باشد.

3 – در همین حال از داخل عدسی چشمی به صفحه مدرج لغزنده بدون حرکت دادن دست نگاه می کنیم و عددی را که زیر خط سیاه شاخص قرار دارد می خوانیم این عدد گرای هدف مورد نظر است.

ب – تعیین امتداد یک گرا (گرا بستن ) در روز :

برای تعیین یک امتداد با مشخص بودن گرای آن به ترتیب زیر عمل می نمائیم.

1 – درب قطب نما را بطور قائم باز می کنیم و انگشت شصت دست راست را داخل حلقه نگهدارنده قرار می دهیم و قطب نما را بصورت کاملاً افقی و تراز در دست میگیریم.

2 – تیغه نشانه روی را بصورت 45 درجه نسبت به صفحه مدرج باز می کنیم و به همراه قطب نما دور خود می چرخیم تا عدد مربوط به گرای مورد نظر زیر خط شاخص سیاه قرار بگیرد.

3 – در این حال امتداد شکاف تیغه و تار موئی ، امتداد مورد نظر است. و اگر بخواهیم به سمت گرای مورد نظر حرکت کنیم ضمن اینکه قطب نما را بدون حرکت نگاه داشته ایم ، از داخل شکاف تیغه و شکاف درب قطب نما به جلو نگاه میکنیم ، تار موئی روی هر شیئی را که در جلو دیده شود بعنوان نقطه کمکی در نظر می گیریم سپس قطب نما را بسته به طرف آن نقطه حرکت میکنیم . این مراحل را تا رسیدن به هدف تکرار می کنیم. (البته بایستی در نظر داشت که حتماً مسافت طی شده را باید ثبت کرد ).

طرز کار با قطب نمای M1 در شب

الف – تعیین گرای یک امتداد (گرا گرفتن ) در شب :

1 – درب قطب نما را با زوایای 120 الی 150 درجه باز و تیغه نشانه روی را از روی صفحه بلند می کنیم تا صفحه مدرج آزاد شود.

2 – طوقه کار در شب  را آنقدر می گردانیم تا خط فسفری در امتداد دونقطه فسفری دوسر تار موئی منطبق شود. سپس قطب نما را بطور افقی و تراز در دست نگاه می داریم.

3 – از داخل تیغه نشانه روی و شکاف بالای درب قطب نما به هدف نگاه می کنیم و بدون حرکت دادن قطب نما ، به آهستگی تیغه نشانه روی را با شصت دست چپ می خوابانیم تا صفحه مدرج قفل شود.

4 – طوقه کار در شب را در جهت خلاف عقریه ساعت می چرخانیم تا خط فسفری واقع بر طوقه کاردرشب روی عقربه شمال مغناطیسی که شبنماست منطبق شود . در همین حال تعداد تقه ها را شمرده و در عدد 3 ضرب می کنیم تا گرای هدف بدست آید.

(برای سرعت عمل بیشتر درصورتیکه تعداد تقه ها از 60 بیشتر بود ، یعنی عقربه مغناطیسی از گرای 180 رد می شود میتوانید طوقه کار در شب را در جهت حرکت عقربه ساعت بچرخانید و تعداد تقه های بدست آمده را از 120 کم کنید و حاصل را در 3 ضرب کنید تا گرای مورد نظر یدست آید.

ب – تعیین امتداد یک گرا (گرا بستن ) در شب :

1 – درب قطب نما را با زوایای 120 الی 150 درجه باز و تیغه نشانه روی را از روی صفحه بلند می کنیم تا صفحه مدرج آزاد شود.

2 – طوقه کار در شب  را آنقدر می گردانیم تا خط فسفری در امتداد دونقطه فسفری دوسر تار موئی منطبق شود. سپس قطب نما را بطور افقی و تراز در دست نگاه می داریم.

3 – گرای داده شده را تقسیم بر 3 می کنیم تا تعداد تقه ها مشخص شود . سپس طوقه کار در شب را به تعداد تقه ها در جهت خلاف عقربه ساعت می چرخانیم .

4 – سپس دور خود بچرخید تا عقربه شمال مغناطیسی زیر خط فسفری منطبق شود. بدون اینکه این انطباق بهم بخورد قطب نما را بالا آورده و از داخل شکاف تیغه نشانه روی و شکاف بالای نقاط شبنما به جلو نگاه کنید و تار موئی روی هر چیز قرار گرفت (درخت ، سنگ ، بوته ، خودرو …)آنرا بعنوان نقطه نشانی در نظر می گیریم و به سمت آن حرکت می کنیم.

تذکر 1 : (چون در شب دید محدود است و نقطه نشانی یا کمکی را نمی توان دور انتخاب نمود و باید نقطه کمکی را نزدیک انتخاب کرد در نتیجه تعداد آنها زیاد خواهد شد و باید این عمل را بیشتر تکرار کنید.چنانچه نقطه نشانی مشخصی وجود نداشت میتوانید یکنفر را به جلو بفرستید تا جائیکه دیده شود و او را به چپ و راست هدایت کنید تا روی تار موئی قرار گیرد و بعد بطرف او حرکت کنید ).

تذکر 2 : (از آنجائیکه همه اعداد بر 3 قابل قسمت نیستند و عدد مشخصی برای تقه ها بدست نمی آید لازم است اینگونه اعداد را با کم و یا اضافه کردن 1 درجه به یکی از مضارب عدد 3 تبدیل کنیم و سپس تبدیل به تقه کرده و به قطب نما ببندیم. در اینحالت بعد از 1000 متر طی مسافت اگر یک واحد به گرای اولیه اضافه کرده باشیم ، باید 18 متر به چپ و اگریک واحد از گرا کم کرده باشیم ، 18 متر به راست مسیر بیائیم تا انحراف ایجاد شده ناشی از تغییر اعداد درجه تصحیح شود.

گرای معکوسBack Azimuth

هر مسیری را که در نظر بگیرید دارای دو گرا میباشد . یکی گرای رفت و دیگری گرای برگشت .(گرای اصلی همان زاویه ایست که عقربه مغناطیسی قطب نما نشان میدهد) اما گرای معکوس درست بر عکس و خلاف جهت  مسیر اصلی بوده و بعبارتی 180 درجه با آن اختلاف دارد .که به این گرا ، گرای معکوس گفته میشود. برای پیدا کردن گرای معکوس در مسیر کافیست این 180 درجه اختلاف را در گرای اصلی تأثیر بدهیم . بدین ترتیب که اگر گرای اصلی از 180 درجه بیشتر بود باید 180 درجه از آن کم کنیم و چنانچه گرای اصلی از 180 درجه کمتر بود بایستی 180 درجه به آن اضافه کنیم.

                 180     درجه              +  یا  -  گرای رفت = گرای برگشت

              3000      میلیم شرقی     +  یا  -  گرای رفت = گرای برگشت

             3200       میلیم غربی      +  یا  -  گرای رفت = گرای برگشت

گرای مرکّب

الف - عبور از موانع :

در عملیات گشتی ، شناسائی و یا مأموریتهایی که لازم است ستون راهپیمائی در منطقه دشمن مسیر مشخصی را از مبدأ به مقصد طی کند درطول مسیر امکان داردبه موانع پیش بینی نشده و احتمالی از قبیل (رودخانه ، میدان مین ، مواضع دشمن و ) برخورد نماید.و از طرفی انتخاب یک مسیرمستقیم بین نقطه مبدأ و مقصد اغلب امکان پذیر نیست از این رو ناگزیر مسیر راهپیمائی متناسب با عوارض میان راه بصورت خط شکسته انتخاب میشود و گراها و فواصل این خطوط بطور جداگانه محاسبه و یادداشت میشود. بطورکلی موانع را میتوان به دو صورت تقسیم کرد :

1 – موانعی که آن طرفشان پیداست :

در رابطه با این موانع بعد از برخورد به دو روش میتوان عمل نمود.

روش اول : میخواهیم از عرض رودخانه ای عبور کنیم برای این منظورکافی است در امتداد گرای مورد نظر یک نقطه نشانی درآنطرف رودخانه در نظر گرفته و با طی مسافتی از عرض مانع عبور نمائیم سپس کنار نقطه نشانی قرار گرفته و در راستای همان گرا ، مسیر را ادامه داده تا به مقصد برسیم.

روش دوم : چنانچه آن طرف مانع نقطه نشانی مناسبی در امتداد گرا وجود نداشته باشد باید در این سوی مانع با علامت گذاری دو نقطه کمکی به فاصله چند متر از یکدیگر در امتداد مسیر که از آن سوی مانع قابل رؤیت باشد ایجاد کنید و پس ازعبور از مانع طوری قرار بگیرید که هر دو علامت را در یک راستا منطبق بر هم مشاهده کنید سپس در محل کنترل ،گرای امتداد مورد نظر ( هدف ) را دوباره گرفته و به حرکت خود ادامه میدهیم.

2 – موانعی که آن طرفشان پیدا نیست :

 در اینگونه مواقع باید بررسی شود که از کدام سمت مانع حرکت کنیم تا زودتر از مانع عبور نمائیم. اگر خواستیم از سمت راست حرکت کنیم باید 90 درجه یا 1500 میلیم شرقی یا 1600 میلیم غربی به گرای خود اضافه کنیم.

اگر خواستیم از سمت چپ حرکت کنیم باید 90 درجه یا 1500 میلیم شرقی یا 1600 میلیم غربی از گرای خود کم کنیم.

تذکر :

چنانچه گرای حرکت در طول مسیر کمتر از 90 درجه باشد و بخواهیم به سمت چپ حرکت کنیم کافی است محاسبه زیر را انجام دهیم.

مثال : گرای حرکت در چپ  ــــــــــ 90 درجه  -  (گرای حرکت  + 360 )

در صورتیکه گرای حرکت بیش از 270 درجه باشد و بخواهیم به سمت راست تغییر مسیر دهیم کافی است محاسبات زیر را انجام دهیم.

مثال : گرای حرکت از راست ــــــــــ  360 درجه  -  (گرای حرکت  +  90 )

ب – گرا گیری از کنار اجسام آهنی :

در مباحث قبلی ذکر شد که هنگام کار با قطب نما باید به مقدار مناسبی از میدانهای مغناطیسی  (آهن و …) و میدانهای الکتریکی (برق فشار قوی و …) فاصله گرفت و در بعضی موارد مجبوریم از کنار اجسام فلزی (دکل دیدبانی ) گراگیری را انجام دهیم در اینحالت روی عقربه مغناطیسی اثر گذاشته و عقربه را به چپ و راست منحرف میکند . در نتیجه گرای واقعی را نمی توانیم اندازه گیری کنیم برای رفع این مشکل باید مقدار انحراف عقربه را محاسبه و با توجه به جهت آن به گراهای بعدی اضافه و یا کم نمائیم که برای انجام این امر لازم است موارد زیر را انجام دهیم.

الف) ابتدا از کنار یک جسم غیر فلزی گرای مرکز دکل را دقیقاً اندازه گیری نمایید(گرای واقعی و مستقیم)

ب ) اکنون گرای واقعی و مستقیم را معکوس نمائید.

ج  ) بداخل دکل فلزی مراجعه کرده و از مرکز آن گرای نقطه نشانی غیر فلزی را اندازه گیری کنید.

د  ) در این حالت دو گرا ، یکی واقعی و دیگری غیر واقعی در اختیار داریم که تفاضل دو گرا را محاسبه می نمائیم و طبق موارد زیر در گراهای بعدی مقدار انحراف را دخالت میدهیم.

حالت 1 :

اگر گرائی که از کنار اجسام آهنی گرفته شده کوچکتر از گرای معکوس جسم غیر آهنی باشد بدین معنی است که جسم آهنی روی قطب نما اثر گذاشته و گراها را کمتر از گرای واقعی نشان میدهد. لذا باید تفاضل ایندو گرا را به گراهای بعدی اضافه نمود تا گرای واقعی امتدادها بدست آید.

مثال :                         4500  ›  4450 =  گرای واقعی  ›  گرای غیر واقعی

        تفاضل دو گرا  50  =  4450  -  4500

رابطه یک :

گرای تصحیح شده  =  مقدار انحراف  +  گرای اندازه گیری شده هدف

                                      گرای تصحیح شده  4750  =  50  +  4700 

حالت 2 :

اگر گرائی که از کنار اجسام آهنی گرفته شده بزرگتر از گرای معکوس جسم غیر آهنی باشد به این معنی است که جسم آهنی روی قطب نما اثر گذاشته و گراها را بیشتر از گرای واقعی نشان می دهد لذا باید تفاضل این دو گرا را از گراهای بعدی کم نمود تا گرای واقعی امتدادها بدست آید.

مثال :                       4750  ‹  4800  =  گرای واقعی  ‹  گرای غیر واقعی

        تفاضل دو گرا  50  =  4750  -  4800

رابطه دو :

گرای تصحیح شده  =  مقدار انحراف  -  گرای اندازه گیری شده هدف

گرای تصحیح شده  1650  =  50  -  1700

تخمین مسافت با قطب نما

ازمحل خود گرای هدف را برحسب میلیم میگیریم وسپس به این گرا 1600میلیم اضافه یا کم می کنیم وبا گرای بدست آمده جدید یک نقطه نشانی پیدا می کنیم و به سمت آن نقطه پیش می رویم و مسافت دلخواه طی شده را محاسبه می کنیم . بار دیگر گرای هدف را اندازه میگیریم و از رابطه زیر مسافت در عمق را بدست می آوریم.

مسافت دلخواه طی شده ( به متر )   =  مسافت مبدأ تا هدف ( کیلو متر )

                  اختلاف دو گرای هدف (به میلیم )

تبدیلات

یک فرد نظامی لازم است بتواند میلیم شرقی و غربی وهمچنین تقه ها را به یکدیگر تبدیل نماید. وبرای این کار ناگزیر به استفاده از روش مناسب و اصول چهار عمل اصلی در ریاضی میباشد.

برای تبدیل گرای غربی به گرای شرقی و بالعکس از رابطه های زیر استفاده می کنیم .

گرای شرقی  =  16 : 15 × گرای غربی

مثال ) گرای 2400 میلیم غربی را به گرای شرقی تبدیل کنید ؟ 

میلیم شرقی 2250  = 16  :  15  ×  2400

گرای غربی  =  15 : 16 × گرای شرقی

مثال ) گرای 4500 میلیم شرقی را به گرای غربی تبدیل کنید ؟      

 میلیم غربی  4800 = 15 : 16 × 4500

تبدیل گرا به درجه :

یک درجه برابر است با 7/16 میلیم شرقی                7/16 = 66/16 = 360 : 6000                  

یک درجه برابر است با 8/17 میلیم غربی                8/17 = 77/17 = 360 : 6400             

گرا بر حسب درجه   =  7/16 :  گرای شرقی

گرا بر حسب درجه   =  8/17 :  گرای غربی

تبدیل درجه به گرا :

میلیم شرقی = 7/16 × درجه                      

 میلیم غربی = 8/17 × درجه

برای تبدیل تقه های قطب نمای M1  از رابطه زیر استفاده می نمائیم.

چون یک تقه M1 برابر 3 درجه میباشد پس:

هر تقه برابر است با 50 میلیم شرقی                                     (50 = 7/16 × 3 )

هر تقه برابر است با 4/53 میلیم غربی                               ( 4/53 = 8/17 × 3 )

برای تبدیل تقه های قطب نمای منشوری از رابطه زیر استفاده می نمائیم.

چون یک تقه قطب نمای منشوری برابر یک ونیم ( 5/1 ) درجه میباشد پس :

هر تقه قطب نمای منشوری برابر 25 میلیم شرقی است          ( 25 = 7/16 × 5/1 )

هر تقه قطب نمای منشوری برابر 7/26 میلیم غربی است      ( 7/26 = 8/17 × 5/1 )

 

 

دانش+ تجربه و تمرین + تجهیزات = موفقیت

 با داشتن اطلاعات اولیه در هر زمینه ای می‌توان در مدت کمتری به مهارت لازم در آن رشته دست یافت. کسب دانش مطلوب برای پرداختن به ورزش کوهنوردی از طریق مطالعه مطالب آموزشی معتبر، شرکت در کلاس‌های آموزشی ( تئوری و عملی)، ممارست و تمرین فن، زیر نظر مربیان مجرب، مطالعه گزارش برنامه‌های دقیق، وبلاگ‌های مفید، کتابها، اینترنت، مجلات معتبر و همراهی و هم‌صحبتی با کوهنوردان با تجربه امکان پذیر است .

 آگاه بودن از مخاطرات کوهنوردی تا حد زیادی  می‌تواند بر موفقیت برنامه بیافزاید و برخورداری از تجهیزات لازم تا حدودی می‌تواند به ما در مواجهه و غلبه بر خطرات کمک کند.

 همچنین اجرای ورزش کوهنوردی با استفاده از امکانات و تجهیزات مناسب، برنامه‌ای امن‌تر و بهتر را برای ما رقم می‌زند. 
از جمله این وسایل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

الف- وسایل انفرادی: 
1- کفش سبک راهپیمایی  2- کفش نیمه سنگین کوهپیمایی  3- انواع کوله پشتی 4- کیسه خواب پر یا ویسکوز یک پوش 5-  پیراهن و شلوار پلار   6- کاپش و شلوار بادگیر 7- کت پر یا ویسکوز یک پوش 8- انواع کلاه کوهنوردی    9- انواع دستکش کوهنوردی 10- جوراب کوهنوردی 11- انواع عینک کوهنوردی 12- باتوم (چوب دست اسکی)  13- انواع گتر کوهنوردی  14- شنل باران (پانچو)  15- زیرانداز (اسفنجی یا بادی) 16- کلنگ کوهنوردی  17- طناب انفرادی و کارابین  18- یخ شکن (کرامپون)  19- جعبه کمکهای اولیه   20- پتوی نجات 21- قمقمه آب  22- فلاسک چای   23- چراغ قوه (دستی یا پیشانی با باتری اضافی )  24- قطب نما   25- سوت  26- خمیر دندان و مسواک   27- ظروف غذا   28- وسایل دوخت و دوز  29- حوله کوچک  30- کارت شناسایی  31- کبریت و فندک-شمع32- چند برگ روزنامه 33- بشقاب، قاشق، لیوان، چاقو، دربازکن‌ کنسرو 34- وسایل پاک کننده  35- دستمال کاغذی   36- دفترچه یادداشت و مداد

ب- وسایل گروهی           
1- چادر کوهنوردی با پوش دوم (روکش)  2- ارتفاع سنج 3- صندلی سنگنوردی (هارسن) 4- انواع کارابین‌های مورد نیاز لازم 5- چراغ روشنایی (گازی)، فانوس شمعی 6- کتری، قوری 7- چراغ خوراک‌پزی (بنزینی، گازی) باکپسول اضافه  8- نقشه، کروکی، گزارش برنامه  9- بیلچه 10- مجوز برنامه11- وسایل عکاسی
در ادامه، آشنایی با لوازم اولیه مورد نیاز اجرای برنامه‌های طبیعت‌گردی و کوهپیمایی که مقدمه شروع ورزش مفرح و متنوع کوهنوردی نیز است، امری ضروری به‌ نظر می‌رسد. ما ابتدا به اصطلاح به 3کا می پردازیم که شاملکفش، کوله و کیسه خواب  است و ازمهمترین لوازم ضروری یک کوهنورد محسوب می‌شود.

کفش کوه                           

کفش از مهم‌ترین وسایل کوهنوردی به شمار می‌رود. با توجه به رشته ورزشی کوهنوردی و سنگ نوردی اندام تحتانی به خصوص پاها بیشترین درگیری  و فعالیت را در این رشته ورزشی دارد و قاعدتا ًشایع‌ترین آسیب‌های این ورزش در پاها است که باید برای پیشگیری از آسیب به سلامت آنها بیشتر توجه کرد. برخلاف گذشته که به دوام کفش اهمیت داده می‌شد، امروزه کارایی (قابلیت فنی ) و راحتی آن اهمیت بسزایی داد. 
شناخت پا (تفاوت پای زنان با مردان)، ویژگی‌های آن (طول، پهنا، شکل قوس و حجم پا، انگشتان)، تعین نوع فعالیتی که با کفش خواهیم داشت (کوهنوردی یا کوه پیمایی یا طبیعت گردی )، شناخت ویژگی‌های کفش‌های مختلف، تهیه کفش متناسب با نوع فعالیت و نگهداری صحیح آن از نکات قابل تأمل در موضوع کفش کوه است. 
در گذشته کفش‌ها از چرم ساخته می‌شد که بنا به شرایط و مورد استفاده،ضخامت و تعداد لایه‌های چرم آن متفاوت بود. یکی از اشکالات کفش‌های چرمی زمستانی وزن  و سنگینی آن بود که با اختراع لایه‌ها و پارچه‌های جدید با عناوین گورتکس - سیمپاتکس و تینسولیت تا حدی این نقیصه جبران شده است. 
لایه گورتکس (gore-tex) که در انواع پوشاک زمستانی کوهنوردی نیز به کار می‌رود خاصیت یک طرفه بودن را داراست؛ یعنی تنها از یک طرف کاملاً ضد آب و باد و عایق رطوبتی است و در نتیجه از داخل بخار و گرمای ناشی از تعرق و فعالیت را به خارج می‌فرستد و از خیس شدن پوشاک زیر و سرمازدگی جلوگیری می‌کند. 
لایه سیمپاتکس (sympatex) نیز مانند گورتکس ضد آب و ضد باد و دارای قابلیت تنفسی و بادوام  است.
 لایه تینسولیت (thinsulate) نیز گرمازا و عایق حرارتی بوده و در کفش‌های زمستانی و سنگین به کار می‌رود.
 زیره کفش کوهنوردی نیز از لایه‌های مخصوصی ساخته می‌شود که معروف‌ترین آن ویبرام ایتالیا است.
 همچنین اخیراً لایه‌ای شوک‌گیر نیز ساخته شده که فشار ضربه‌های وارده به کف پا را می‌کاهد و موجب می‌شود که پا دیرتر خسته ‌شود و در سرازیری،زانوها کمتر آسیب ‌ببیند.
 با توجه به پیشرفت‌هایی که در زمینه ساخت کفش‌های کوهنوردی به دست آمده و به برخی از آنها اشاره شد؛ امروزه برای هر نوع برنامه کوهنوردی و برای هر فصل و منطقه کفش خاصی ساخته شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد و دیگر عنوان کفش‌های چهار فصل یا همه کاره دور از ذهن است. به عنوان مثال در کفش‌های مخصوص سنگنوردی نوع کفش برای مرد و زن و همچنین بسته به جنس و نوع سنگ متفاوت است.
به طور کلی می‌توان کفش‌های مناسب طبیعت‌گردی و کوهنوردی را به پنج دسته بزرگ به شرح زیر تقسیم کرد:
1 - کفش صعودهای هیمالیایی(Expedition): که دارای دو یا سه پوش ( لایه مجزا ) هستند. پوش اول از جنس چرم، پوش دوم از جنس فایبر گلاس و پوش سوم از جنس پارچه ضد آب گورتکس است که این لایه تا زیر زانوی فرد را می پوشاند .
2 - کفش کوهنوری سنگین(Mountain high): در صعود‌های بلند زمستانی مانند ارتفاعات ایران به کار می‌روند و دارای یک یا چند لایه فوق الذکر است و قابلیت نصب کرامپون ( وسیله‌ای فلزی با 10 یا 12 دندانه نوک تیز که جهت حرکت روی یخ زیر کفش بسته می شود ) را هم دارند. 
3 – کفش کوهنوردی نیمه سنگین(Mountaineering): که برای سه فصل اول سال مورد استفاده قرار می‌گیرد.
۴ - کفش کوهپیمایی یا ترکینک (Trekking): کفش‌هایی سبک است و برای صعود‌های یک روزه یا چند روزه سبک در ارتفاعات پایین به کار می‌رود. 
5 - کفش راه‌پیمایی (Walking): که برای مسیرهای ساده و کفی استفاده می‌شود و شبیه کفش‌های معمولی ورزشی و یا اسپرتکس‌های معروف است.
6- کفش سنگنوردی(Climbing): این کفش‌ها که اصطلاحا ًکتانی سنگ نیز نامیده می‌شوند کفش‌هایی هستند که برای صعودهای سالنی و یا دیواره های سالنی استفاده می‌شوند.

 

 

نکات  قابل توجه: 
- بعد از هر برنامه کفش را کاملا تمیز کرده و بشویید سپس داخل آن را با روزنامه پر کنید تا هم رطوبت آن گرفته شود و هم حالت و فرم خود را حفظ کند. کفی و کل کفش را خشک کنید. هیچگاه کفش خیس را برای خشک شدن در  برابر حرارت مستقیم مثل آفتاب و آتش قرار ندهید. از واکس‌های مخصوص برای لایه روی کفش استفاده کنید.
- ابتدای  فصل زمستان کفش چرمی را کاملا با پیه شتر و یا گوسفند چرب کنید و محل دوخت ها را نیز با موم عسل بپوشانید تا آب وارد کفش نشود.
- در برنامه‌های زمستانی از گتر برای افزایش کارایی کفش، برای پوشش دادن روی کفش‌ها، جلوگیری از نفوذ برف و در نهایت به عنوان لایه ای عایق استفاده کنید.
- هنگام شب‌خوابی در برنامه زمستانی کفش‌ها را با روزنامه پر کرده و داخل یک کیسه نایلونی قرار داده و در انتهای کیسه خواب قرار دهید تا یخ نزند. در غیر این صورت صبح روز بعد به پا کردن کفشی که خشک و انعطاف ناپذیر شده غیر ممکن و زجرآور است !

    

 کوله پشتی

 

در میان وسایل طبیعت‌گردی و کوهنوردی پس از کفش مهم‌ترین وسیله، کوله‌پشتی است؛ زیرا  تمام وسایل مورد نیاز کوهنورد برای صعود و فرود و شب‌خوابی در درون آن قرار می‌گیرد. کوله‌ها از گذشته تاکنون دستخوش تغییرات فراوانی شده‌اند؛ به طوری ‌که امروزه اگر برای اولین‌بار برای خرید کوله به یک فروشگاه وسایل کوه بروید شاید از دیدن سایزها، رنگ‌ها و اشکال مختلف آنها متعجب شوید! بنابراین لازم است با مشورت یک فرد خبره و با توجه به نیازتان کوله‌ای مناسب تهیه کنید تا همیشه و در همه حال بهترین کارآیی را برای شما داشته باشد، زیرا اگر شکل و اندازه کوله مناسب بدن شما نباشد، ممکن است بر اثر فشارهای وارده بر شانه و ستون مهره‌ها این عضوها آسیب ببینند.

 درخصوص کوله پشتی باید به دو نکته زیر توجه داشت:

1- انتخاب و خرید کوله: فصل اجرای برنامه، چند روزه بودن برنامه، جنسیت کوهنورد (مرد یا زن )، حجم کوله (لیتر و یا اینچ مکعب)، وزن باری که در کوله قرار می‌گیرد، نوع فعالیت یا برنامه (کوهنوردی، سنگنوردی،...)

 2- تنظیم صحیح کوله پشتی روی بدن.

1- انتخاب و خرید کوله:

تهیه کوله متناسب با جنسیت افراد: امروزه به غیر از کوله های معمول،کوله‌های ویژه‌ای نیز برای نوجوانان و بانوان ساخته می‌شود که متناسب با فیزیک بدنی آنهاست .کوله‌های مناسب برای خانم‌ها وآقایان به تناسب اختلاف‌های فیزیکی آنها با یکدیگر متفاوت است.کوله خانم‌ها عموماً با عباراتی چون   sl ، lady ، women  مشخص شده‌اند.

حجم کوله: حجم مناسب به سه عامل بستگی دارد: مدت زمان برنامه ، فصل اجرای برنامه و  حجم وسایل کوهنورد. کوله برنامه 1 روزه با 3 روزه فرق می کند ، حجم وسایل در زمستان از سایر فصلها بیشتر است و هرچه وسایل کوهنورد حرفه ای تر و کم حجم تر باشد به کوله کوچکتری نیاز خواهد داشت .اندازه کوله‌ها را برحسب فضای داخل آن، با واحد لیتر یا اینچ مکعب اندازه گیری می‌کنند که معمولاً از 30 تا 100 لیتر متفاوت است. کوله‌های 30 لیتری برای برنامه‌های یک روزه بدون وسایل خواب و یا دوچرخه سواری مناسب هستند. همیشه کوله‌ای را انتخاب کنید که پس از قرار گرفتن تمام وسایل دیگر فضایی خالی نداشته باشد تا شکیل و خوش فرم به پشت‌تان بنشیند. اگر کوله بزرگ‌تر باشد از فرم خارج شده و با لنگر انداختن موجب خستگی و آزار شما می‌شود و اگر کوچک‌تر هم باشد مجبورید مقدار زیادی از وسایل را به دور کوله آویزان کنید و یا در دست بگیرید.

 نوعی کوله نیز طراحی شده است که مخصوص حمل کودک است و علاوه بر جای مخصوص نشستن کودک که در حمایت هم باشد و سقوط نکند، دارای تعدادی جیب نیز برای وسایل ضروری است،

         

حجم اضافه کوله : معمولا ًبا علامت (+) برروی کوله نشان داده می شود و این قسمت برای مواقع ضروری بر روی کوله طراحی شده است و بهترین حالت کوله در نظر نگرفتن این قسمت می باشد .

وزن بار: از نکات قابل توجه است کوله‌هایی با حجم یکسان می‌توانند برای وزن‌های مختلفی از بار طراحی شده باشند. حداکثر وزنی را که برای حمل با کوله مناسب است به وسیله شرکت‌های معتبر سازنده اعلام می‌شود. حداکثر وزن مشخص شده به این معنا نیست که مثلا اگر وزن بیشتری داخل کوله قرار دادیم کوله پاره شود و طاقت آنرا نداشته باشد بلکه به معنی اینست که دیگر کوهنورد آن احساس راحتی نخواهد داشت و کل سیستم کوله برای انتقال وزن به روی بدن به صورت صحیح جوابگو نخواهد بود. می‌بینید که این نکته می‌تواند در انتخاب کوله شما تاثیر گذار باشد. شما باید علاوه بر مقدار حجم وسایل، وزن آنها را نیز محاسبه کنید یا تخمین بزنید تا کوله مناسب‌تری انتخاب کنید.

نوع برنامه: شرکت‌های سازنده کوله‌پشتی برای فعالیت‌های مختلف کوله‌پشتی‌های مختلفی طراحی و تولید می‌کنند.مانند: کوله‌های کوهنوردی‌، کوهنوردی فنی یا آلپی‌، طبیعت‌گردی و کمپینگ‌، کوله‌های یک روزه. مثلا کوله‌های طبیعت‌گردی دارای جیب‌های مختلفی اطراف کوله هستند و در برخی مدلها یک کوله کوچک به کوله متصل شده که می‌توان آن‌را جدا کرد و زمانی‌که  اطراف کمپ می‌خواهید گشت و گذار کنید یا به قله بروید همراه ببرید، کوله‌های کوهنوردی نیز که برای حمل بار در ساعت‌های طولانی مناسب بوده، ظاهری کشیده‌تر دارند و جیب‌های کمتری در اطراف دارند.
برخی از کوله‌های قدیمی که امروزه نیز گاهاً استفاده می‌شوند دارای یک زین فلزی در خارج از کوله هستند که با پشت فرد در تماس است و چون بار را به تناسب بین شانه و پشت و کفل تقسیم می کند برای بارکشی های سنگین و حتی در موارد اضطراری برای حمل مجروح مناسب است . اشکال این کوله ها وزن بیشتر و ارتفاع و پهنای زیاد است . چون در مسیرهای تنگ یا دارای شاخه های درخت و یا سنگنوردی باید از کوله های باریکی استفاده کرد که عرض آن بیشتر از بدن نباشد . کوله های قدیمی دارای جیب هایی نیز در پشت و طرفین هستند که می توانید وسایل ضروری و دم دست را در آنها قرار دهید . ولی کوله های جدیدتر که بیشتر برای برنامه های فنی و یا زمستانی بکار می روند بجای جیب های بیرونی دارای یک جیب بزرگ در روی سر کوله هستند و بعضا نیز در بخش انتهایی کوله محفظه ای را جداکرده اند که دارای زیپ است (اصطلاحاً به آن دیافراگم می گویند) و می توان برای وسایل ضروری و یا کیسه خواب از آن استفاده کرد ؛ در دوطرف و پشت کوله نیز بندهایی برای بستن وسایلی مانند فوم ، زیر انداز و کلنگ و باتوم و کرامپون و ... تعبیه شده است  . 
جنس کوله ها معمولا صد درصد ضد آب است که در انواع جدید از پارچه های گورتکس که سبکتر نیز هستند استفاده می شود . رنگ کوله نیز مانند لباسها باید بشکلی باشد که متضاد با محیط برنامه مورد نظر شما باشد تا از دور کاملا به چشم بیاید این مسئله در صورت گم شدن و یا مجروح و زمینگیر شدن به جستجوگران کمک زیادی می نماید . بنابراین کوله ها معمولا به رنگ های قرمز و زرد و آبی ساخته می شوند .

نوعی از کوله ها که به رنگ سبز و یا پلنگی هستند مخصوص شکارچیان و یا سربازان است که می خواهند در استتار باشند  .

کوله های باریک و لوله ای شکلی با جنس ضخیم نیز برای غارنوردی و آبشارنوردی ( دره نوردی ) ساخته شده اند که مناسب مسیرهای تنگ و خیس و خشن است  .

۲-تنظیم کوله‌پشتی: هدف از تنظیم کوله پشتی، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی بر روی بدن کوهنورد است  و به نحوی است که حدود 80 در صد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه‌های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند. قبل از خرید کوله‌پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید، هر کوله‌پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب است. برای هر کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگی‌های کوله (Specification) آمده است و محدوده‌ای را به اینچ مشخص کرده. مثلاً برای Torso (محدوده کمر به بالا) کوله ای که 13-20 اینچ ذکر شده یعنی بین 33 سانتیمتر تا حدود 51 سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم می‌رسند) را اندازه‌گیری می کنیم. حال در موقع خرید کوله‌پشتی باید کوله‌ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله‌پشتی باشد و متاسفانه ما کمتر به آن توجه می کنیم . در تنظیم کوله با ید بعد از انداختن کوله روی شانه به تنظیم بندها و فیکس بودن کوله روی بدن اطمینان حاصل گردد. بخشی از کوله که با پشت فرد در تماس است شاید مهم‌ترین بخش باشد که باید مانع از چسبیدن کوله به پشت و عرق کردن شود. کوله‌ها معمولاً بند بزرگی در قسمت پایین دارند که بدور کمر(بند کمر) پیچیده می‌شود و در حفظ تعادل مؤثر است. برخی نیز دارای بندکی مشابه و در جلوی سینه (بند سینه )هستند که تعادل بالای کوله را حفظ می‌کند ولی موقع صعود که تنفس و حرکت سینه زیاد و سریع است بهتر است که بسته نشود و فقط موقع پایین آمدن آن‌ را ببندید  بندهای شانه و بند کوله‌کشی (یا بند بارکشی) نیز باید تنظیم شوند.

                           

چینش کوله: (مطابق شکل بالا ) موقع چیدن کوله،وسایل سخت و فلزی را در تماس با بدنه کوله قرار ندهید زیرا اگر در پشتتان باشد باعث آزار و اگر در اطراف باشد بر اثر کشیده شدن کوله به در و دیوار باعث پارگی کوله می شود . وسایل را طوری بچینید که سنگین تر ها در نزدیک ترین محل کوله به کمر باشند (به مرکز ثقل بدن و کوله دقت کنید) و همچنین وسایل را به ترتیب استفاده داخل کوله قرار دهید . کوله چینی خود یک هنر است که با تمرین در شرایط مختلف روز و شب و هوای سرد و گرم و با دستکش های کلفت و ... بدست می آید . جای وسایل را کاملا بخاطر داشته باشید تا با چشم بسته هم بتوانید وسیله مورد نظر را بیابید .مواد سوختی را در ظرفی با دری محکم (ظروف آب بندی شده)ریخته و داخل چندین پلاستیک قرار دهید تا نشت آن باعث خرابی کوله و لباس و غذاها نشود  . 
آب و هوا در کوهپایه ها و ارتفاعات بسیار متفاوت است و شما باید آمادگی رو دررو شدن ناگهانی با آب و هوای نا مساعد را داشته باشید. لباسهای لازم برای باران را به همراه داشته باشید و آنها را در قسمتی از کوله پشتیتان قرار دهید که بتوانید به سرعت و را حتی به آن دسترسی داشته باشید. حتما وسایل درون کوله پشتیتان را در کیسه های پلاستیکی قرار دهید تا خیس نشوند. بخصوص لباسهای اضافه تان را بدقت محافظت کنید .خیس شدن لباسهای اضافه می تواند تمام آمادگی شما را در برابر مشکلات (از جمله سرمازدگی ) از بین ببرد.

چند توصیه: در خرید کوله و همه وسایل کوهنوردی چون با آسایش و سلامت  شما سروکار دارد به قیمت فکر نکنید و بیشتر به کیفیت ، دوام و راحتی و وزن کم آن بها دهید ؛ همچنین وسایل خود را تخصصی نمایید و بدنبال کوله ای برای همه برنامه ها و یا همه فصول نباشید.

مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام ،حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی، حداکثر یک چهارم وزن فرد می باشد.

قبل از اجرای برنامه از سالم بودن کوله خود اطمینان حاصل کنید.

چنانچه کوله پشتی شما کثیف شد می توانید آنرا با آب نیمگرم و صابون بشویید و از حرارت مستقیم به آن جلوگیری کنید. از شستن کوله با مواد شیمیایی (تاید)، چنگ زدن و انداختن در ماشین لباسشویی خودداری نمایید زیرا مواد ضد آب آن بعد از مدتی از بین خواهند رفت.

از حمل ظروف شیشه ای در داخل کوله ها خودداری کنید زیرا احتمال شکسته شدن و در نتیجه پاره کردن کوله زیاد می باشد. ضمن اینکه وزن این ظروف نیز  زیاد و همراه آوردن آنها مردود می باشد. 

در مواقع استراحت،کوله را در جای مناسب قرار دهید تا از غلطیدن به پایین جلوگیری شود همچنین در معرض نور خورشید یا هوای مناسب قرار گیرد که تا حدی از رطوبت پشت آن کاسته شود. 

می توانید کاوری جهت مراقبت از کوله در مقابل باران و خیس شدن آن تهیه کنید.(کاور باران Rain cover : پارچه ای ضد آب به اندازه سطح کوله است که دور آن کش می باشد). هنگام حرکت در زیر باران و یا در مواقعی که کوله در بیرون چادر است می توان از آن استفاده کرد. 
هنگام مراجعت از برنامه حتماً کوله خود را از ظروف کثیف یا مواد غذایی مانده از برنامه و نیز لباسهای خیس و کثیف تخلیه کنید و یا در صورت نیاز آنرا ترمیم کنید تا برای برنامه بعد آماده باشد. 

در آخر هم این که باید چند کوله را کهنه و یا پاره کنید تا بتوانید کوله مناسب خود را پیدا کنید ! بدانید هرگرم اضافه،بر وزن کوله می افزاید همچنین با کوله بزگتر وسوسه می شوید آنرا پرکنید .به مرور زمان این تجربه حاصل خواهد شد که چه وسایلی ضروری ترند.

 

       چادر کوهنوردی

                    

چادر یکی از مهم‌ترین وسایل در کوهنوردی، خانه متحرک یک طبیعت‌گرد  و یک وسیله گروهی است، زیرا در مقابل گرما، سرما، باران، برف و … از ما به‌خوبی مراقبت می‌کند در انتخاب چادر عوامل متعددی از جمله نوع برنامه .ارتفاع .فصل اجرای برنامه.  آب و هوا.تعداد افراد و... اهمیت دارد.به طور کلی چادرها به دو نوع کمپینگ و ارتفاع تقسیم می‌شوند.

 نوع کمپینگ :مخصوص ارتفاعات پایین است و عموماْ در نیمه اول سال استفاده می‌شود؛ نوع ارتفاع(کوهنوردی) نیز برای ارتفاعات بالا و برنامه های نیمه دوم سال مناسب است..

چادرهای ارتفاع برخلاف چادرهای کمپینگ دارای ارتفاع و وزن کم و معمولا گنبدی شکل هستند که با تیرک‌های سبک فلزی ( آلومینیوم یا تیتانیوم ) و یا فایبر گلاس مقاومت خوبی در برابر بادهای تند در ارتفاعات دارند و سریع برپا و یا جابه جا می‌شوند . جنس چادر ها معمولا از پارچه دارای قابلیت تنفسی گورتکس است . چادر های ارتفاع و بعضاْ کمپینگ معمولا دو پوش هستند که پوش خارجی آن ضد آب و ضد باد و پوش داخلی گورتکس است . بین این دو لایه نیز حدود ۱۰ سانتیمتر فاصله برای تبادل هوا وجود دارد .

یکی از نکات مهم در استفاده از چادر، جلوگیری از تعرق آن است که با تنظیم و باز کردن پنجره‌ها و یا دریچه‌های تعبیه شده در بدنه چادر امکان‌پذیر است. همچنین در صورت یکی شدن دمای داخل و خارج چادر بر روی بدنه داخلی بر اثر تنفس و بازدم افراد برفک ایجاد می‌شود که با گرم شدن هوا در نزدیکی صبح تبدیل به آب شده و همه وسایل داخل چادر را خیس می‌کند و خیس شدن کیسه خواب و لباس‌های پر در زمستان به معنی دردسر و سرمازدگی است.

 
چادر های ارتفاع معمولا از ۱ تا ۴ نفر ظرفیت دارند و پوش دوم آنها دارای دو بخش اضافی در جلوی دو در چادر است که یکی به عنوان انبار وسایل و لوازم غیرضروری برای خلوت شدن داخل چادر و از فضای دیگر نیز به عنوان آشپزخانه به منظور جلوگیری از کثیف شدن و یا آتش‌سوزی داخل چادر استفاده می‌شود. روکش چادرها که فوق‌العاده سبک و مانع ورود باد و آب به داخل چادر است قابل حملند.

برحسب شکل ظاهری. چادرها به ۳ نوع تقسیم بندی می شوند :

1 ـ چادر اسکلتی یا تونلی: برای برپا کردن این چادر باید ابتدا میله‌های چادر را وصل و سپس به زمین محکم کرد و بعد خود چادر( که معمولا از جنس برزنت است) را روی اسکلت و کف زمین انداخت. این نوع چادر سنگین است و برای حمل آن باید از قاطر یا وسیله نقلیه مناسب استفاده کرد.

2. چادر خیمه‌ای: این چادر دارای تیرک‌هایی در وسط است که خود چادر روی تیرک‌ها می‌افتد و به زمین میخ می‌شود. جنس آن امکان دارد هم از نایلون باشد و هم از برزنت. وزنش بین 2 تا 4 کیلوگرم است و به دلیل جمع و جور بودن، برای کوهپیمایی بسیار مناسب است.

3. چادر فنری یا گنبدی: دارای 2 تیرک است که به راحتی سر هم می‌شود. این دو تیرک به صورت ضربدری روی هم قرار می‌گیرد و انتهایشان به قلاب چادر متصل می‌شود. این نوع چادر سبک، تقریبا کم حجم و کوچک بوده و جنس آن ضد آب و باد است. برای استقرار بهتر آن و مقاومتش در برابر باد، بهتر است به زمین محکم بسته شود.

توصیه :
-    سعی کنید قبل از اجرای یک برنامه شب مانی که نیاز به چادر می باشد یکبار چادر را برپا کنید تا هم باروش برقراری کمپ آشنا شوید و هم  احیاناً با نواقص و عیوب چادر برخورد داشته و در صدد رفع آن برآیید.

-    به محل برقراری کمپ توجه کنید در مسیر های بهمن خیز.مسیر عبور رودخانه ها و سیلابها. محل عبور حیوانات و درمسیر های شیبدار چادر را برپا نکنید محل برقراری چادر را مکانی صاف و بدون شیب انتخاب کنید و آنرا عاری از وجود سنگلاخها کنید و یا با بیلچه آنجا را صاف کنید.

-    برقراری چادر در زمستان در مسیر های پرشیب سبب سر خوردن چادر و  افراد می شود و هنگام  خوابیدن نیز راحت نخواهید بود.در صورت ضرورت در مکانهای شیبدار سعی کنید سرتان در قسمت مرتفع تر باشد تا خون در سرتان جمع نشود . 

-   در بادهای شدید به محل ثابت نگه داشتن طنابها دقت کنید تا در اثر وزش باد میخها جدا نشوند .در زمینهای که امکان فرورفتن رفتن میخ  در آن نباشد می توان از سنگهای ثابت و بزرگ و درختها برای ثبات چادر استفاده کرد .همچنین در هنگام برپایی چادر از یک کوله پشتی  برای بی حرکت ماندن چادر تا نصب کامل و یا قرارگرفتن یکی از افراد داخل چادر می توان بهره برد .

-   دقت کنید که بین لایه اول و دوم چادر فاصله برقرارباشد (لایه بیرونی را جداگانه به زمین  متصل کنید)تا هوا بین دولایه در جریان باشد و در زمستان مانع ورود باد و سرما و یخ زدگی پوشش چادر شود.

-    مراقب خیس شدن چادر در اثر تعرق باشیم، پیش‌بینی هواکش فراموش نشود.

-    جیب‌های چادر جای وسایل سنگین و تیز و برنده نیستند.همچنین موقع حمل چادر در کوله از آسیب ندیدن چادر در کنار دیگر وسایل اطمینان حاصل کنید.

-    از استفاده  مواد آتش زا در داخل چادر بپرهیزید تا مانع ایجاد آتش سوزی در آن شوید.

-   وجود یک زیرانداز خوب در چادر قابل توجه است همچنین در زمستان داشتن یک زیر انداز غیرقابل نفوذ برای رطوبت و سرما کارایی چادر را جهت شب مانی افزایش می دهد.

-    استفاده بیش از ظرفیت از چادر علاوه بر این که عذاب‌آور است، می‌تواند باعث فرسودگی زودرس چادرها شود. بهتر است به تعداد لازم( برحسب تعداد افراد )چادر پیش‌بینی شود.چادرهای ۱-۲-۴-۶ و..نفره در بازار موجود می باشد.رعایت نظم و تمیز نگاه داشتن چادر های چند نفره برنامه ای بهتر را برایتان رقم خواهد زد.

-    باید دقت کرد که چادر های کوهنوردی را میتوان در یک مسافرت استفاده کرد که برای دوام عمر چادر بهتر این است اینکار انجام نشود ولی برعکس این موضوع صدق نمی کند .

-    اگر چادر خیس شده آنرا در معرض هوای آزاد قرارداده  تا خشک شود سپس آنرا جمع کنید و در جای مخصوص خود بگذارید.

-    بعد از اجرای برنامه چادر را تمیز و از عدم  وجود مواد غذایی بجا مانده از برنامه یا شن و ماسه مطمئن شوید  باقی ماندن مواد غذایی در چادر باعث کپک زدن آن می شود در صورت ضرورت میتوان آنرا شست 

 

 

 

باز هم با تشکر فراوان از خانم احمدی

 

این شعر کاندیدای شعر برگزیده سال 2005 شده .
توسط یک بچه آفریقایی نوشته شده و استدلال شگفت انگیزی داره.

 

وقتی به دنیا میام، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم
وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم
وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم
و تو، آدم سفید
وقتی به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای
وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی
و وقتی می میری، خاکستری ای

و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟

 

با تشکر از خانم احمدی